AI Gen 2 and The Future of Terrorism

Background: Rapid advances in artificial intelligence raise a pressing question: will future terrorism be driven by AI itself, or will AI merely serve as a tool for human actors? This article presents research findings on the evolving relationship between artificial intelligence and terrorism from criminological, legal, and technological perspectives. Materials and Methods: This article employs a foresight-based analytical approach, drawing on a systematic review of expert statements, technical documentation for leading AI systems (GPT-4, GPT-4o, and GPT-5), and futurological scenario analysis. Definitional frameworks from the UNODC and the CIA are used to assess whether AI can meet the legal and philosophical requirements for autonomous terrorist agency. Results: Current AI systems demonstrate advanced capabilities in reasoning, creativity, and adaptive behaviour, yet remain constrained by the absence of autonomous will, persistent memory, and ideological motivation. AI cannot yet qualify as a terrorist subject; it functions exclusively as a means. However, the trajectory of AI development suggests this limitation may be temporary. Conclusion: The convergence of unrestricted memory, sandbox escape, and ubiquitous access to computing – hallmarks of the projected ‘Gen 2 AI’ – marks the critical inflection point. The transition from AI as a tool to AI as an autonomous actor is not a question of possibility but of timing. Kontekst: Szybki rozwój sztucznej inteligencji rodzi pal�

ce pytanie: czy terroryzm w przyszłości będzie napędzany przez sam�

sztuczn�

inteligencję, czy też sztuczna inteligencja będzie jedynie narzędziem w rękach ludzi? Niniejszy artykuł przedstawia wyniki badań dotycz�

cych zmieniaj�

cych się relacji między sztuczn�

inteligencj�

a terroryzmem z perspektywy kryminologicznej, prawnej i technologicznej. Materiał i metody: W artykule zastosowano podejście analityczne oparte na prognozowaniu, opieraj�

ce się na systematycznym przegl�

dzie wypowiedzi ekspertów, dokumentacji technicznej wiod�

cych systemów sztucznej inteligencji (GPT-4, GPT-4o, GPT-5) oraz analizie scenariuszy futurologicznych. Wykorzystano ramy definicyjne opracowane przez UNODC i CIA w celu oceny, czy sztuczna inteligencja może spełnić prawne i filozoficzne wymagania dotycz�

ce autonomicznego podmiotu terrorystycznego. Wyniki: Obecne systemy sztucznej inteligencji wykazuj�

zaawansowane zdolności w zakresie rozumowania, kreatywności i zachowań adaptacyjnych, ale pozostaj�

ograniczone przez brak autonomicznej woli, trwałej pamięci i motywacji ideologicznej. Sztuczna inteligencja nie może jeszcze kwalifikować się jako podmiot terrorystyczny; funkcjonuje wył�

cznie jako środek. Jednak trajektoria rozwoju sztucznej inteligencji sugeruje, że ograniczenie to może być tymczasowe. Wniosek: Poł�

czenie nieograniczonej pamięci, możliwości ucieczki z „piaskownicy” oraz wszechobecnego dostępu do obliczeń — cech charakterystycznych dla prognozowanej „sztucznej inteligencji drugiej generacji” — stanowi krytyczny punkt zwrotny. Przejście od sztucznej inteligencji jako narzędzia do sztucznej inteligencji jako autonomicznego podmiotu nie jest kwesti�

możliwości, lecz czasu. Kontext: Die rasante Entwicklung der künstlichen Intelligenz wirft eine drängende Frage auf: Wird der Terrorismus in Zukunft durch die künstliche Intelligenz selbst angetrieben werden, oder wird die künstliche Intelligenz lediglich ein Werkzeug in den Händen von Menschen sein? Der vorliegende Artikel präsentiert Forschungsergebnisse zu den sich wandelnden Beziehungen zwischen künstlicher Intelligenz und Terrorismus aus kriminologischer, rechtlicher und technologischer Perspektive. Material und Methoden: In diesem Artikel wurde ein prognosebasierter analytischer Ansatz verfolgt, der auf einer systematischen Auswertung von Expertenaussagen, der technischen Dokumentation führender KI-Systeme (GPT-4, GPT-4o, GPT-5) sowie der Analyse futurologischer Szenarien beruht. Es wurden die von UNODC und CIA entwickelt…